دیگه اشکم واسه من ناز میکنه ...

وقتي مي شيني پشت پنجره فقط مي توني نگاه كني و هيچي نگي . مي توني زل بزني به خونه ها ... به ماشينا ... به آدما و بچه هاشون ... به كوه و درختا و آسمون و لكه ابراي دودي و ولگرداي قد و نيم قد ...
به يه چادر گل گلي با زنبيل چاقالو و خستش ...
خونسرد و بي هيچ خيالي تو كلت ... خيره شي به مسير بي هدف ماشينايي كه مي رن و مي رن ... تا برسن به پشت جاده ها ... تا بشن يه لكه ي محو و تيره ي ديگه ... رو چهره ي آسمون اون دوردورا ...
مي توني بشي يه سرنشين ... واسه تك تك سوارياي آواره و ... خودتم كه آواره تر از همشون ...
بري پشت نگاه رهگذرا جا خوش كني ... دست بكشي به دستاي خالي و پينه بسته ي گداني كنار جوب ... يا رو چشماي هميشه خاموش پيرمرد فال فروش كه هيچ وقت نفهميدي غروب كه شد ... خونه شو چه جوري پيدا مي كنه...
قشنگ تر ! ... مي توني بشي خود چشماي شيطون و كنجكاو بچه ها ... به همون شفافي ... همون لطافت ...
مي توني جاري شي ميون شيهه ي زندگي ... غلت بزني و با آدماش رو پوست شهر بافته شي ... مثل پيچك پر پشت و سرسبز پشت حياط ... كه يه روز ديدم آغوششو پر كرده از ديوار و ستوناي چوبي تاب من ... مثل اون قلبي كه تازه مي شه و ... مي تونه خودشو لابلاي اون دلي كه واسش عزيزه ... مثل بافتني من كه تو دستاي خوشبوي مادربزرگ بلند و بلندتر شده و ... آبي و آبي تر ...
حاشيه رفتم ...
بايد گذشت از ظرافتاي قشنگي كه تو حاشيه ها منتظرن ...
 وگرنه مدام دور مي شه از شهرم ... خيلي دور ... مثل اون دخترك سبزابي كه تنها سهمش از همه بخشندگي لاجورداي دريا ... به جاي خنكي بادا و سفيدي موجا و امنيت سايه هاش ... شد يه فاصله ...
يه فاصله به وسعت يخ زده ي اون غربتي كه معناش واسه سبزابي شد ... نياز به نوشتن ... ولع فريادي كه شايد ...
شهرمو مي گفتم كه باز گم شدم ...
زادگاهي كه اگه روزي مثل سبزابي ... بگيرنش ازم ... بازم به من تعلق داره ...
به من و شعرام ... من و ديوونگيهام ... من و خيالاي سبزابي و دورم ...
شهر من ... شهري كه دودي و شلوغ و پر سر و صداست
كه پر از ماشين و بوق و گدا و گمشدست ...
پرفرياد ... پر پاييز ... پر عطر و نم خاك و خلي و سكر آور باروون ...
ايرانم ... قشنگ ترين وجوون ترين گوشه ي اين دنيا ...
شهر من ... شهر بهار ... شهر عشق ... شهر همهمه ...
شهر زندگي ...
 

خداحافظ  برای همیشه ....

عمر وبلاگ منم تموم شد....

باز هم مغلوب گذشته و سنت ها شدم ! همه ي ما اسير گذاشته هامون هستيم و نمي تونيم گذشته هامون رو بريزيم تويه كيسه و يه جا خاكش كنيم ! منم يكي مثل بقيه !

راستش اين تصميم رو يه شب بعد از ديدن يه فيلم مستند از زندگي حيوانات جنگلي گرفتم  . يه شب كه خسته از بيكاري ,  تلويزيون رو روشن كردم , داشت يه فيلم از زندگي خانواده ي شيرها پخش ميكرد ! يه شير نــــــَر كه سن و سالي ازش گذشته بود و هفت هشت تا شير ماده كه سر و كله يه شير نــر جوون پيدا شد !  با اومدن اون شير , شير نــر پير مجبور شد براي حفظ خانواده ش مبارزه كنه !

ده دقيقه جنگ ,   يه عمر شـــــكست !

شير پير شكســـت خورد و خانواده اش رو واگذار كرد و خيلي منطقي گذاشت و رفت ! خيلي منطقي گذاشتو رفت ! خيلي راحت شكست رو قـــبول كرد!  انتظار نداشتم كه به  اين راحتي يه عمر زندگي و زن و بچه رو ول كنه و بره اما كرد !

مسئله ي جالب برخورد شيرهاي ماده بود! بعد از اون جنگ اونام خيلي راحت شير جوون رو قبول كردن و اوج ماجرا اونجايي بود كه شير نر جوون  ,  دقيقآ جلو چشم يكي از شيرهاي ماده , يه بچه شير رو كه متعلق به شير پير بود با يه حركت كشت و مادرش كوچكترين عكس العملي نشون نداد !

.

.

.

از اين  ماجرا چه نتيجه اي ميشد گرفت ؟

تسليم مقابل زور ؟!  جاي گزيني يه نــــر جوون  به جاي پيـــر ؟!  يا تابع جــريان زندگي شدن ؟! 

استنباط من,  آخري بــود !  شايد بايد تابع بــود؟! چرا بايد رودخونه خلاف رو  خلاف جهت شنا كرد ؟! تسليم  بهتر نيست؟‌‌!  اونايي كه سازش كردن موفق بودن ؟!  چرا هميشه دلمون ميخواد يه قهرمان باشيم ؟!

براي قهرمان شدن بايد هميشه با ديگران فرق داشت ؟ قهرمانان چه كساني بودن ؟! ليلي و مجنون ؟!  اونا كه ناكام بودن و نميشه بهشون قهرمان گفت !

آيا قهرمان  هميشه بايد برنده باشه ؟!

يه بازنده ميتونه قهرمان باشه ؟!

حالا اگه اين دو تا بهم ميرسيدن,  براي هميشه همونجوري عاشق و مشوق ميموندن يا كارشون بعد از يكي دو سال به دادگاه خانواده ميكشيد ؟!

مرجع درستي وجود نداره يا حداقل من نميشناسم ! پس بهتره بدون مرجع به الگوهاي قديمي , حال حاضر و زمان كنوني  و آينده رو در نظر بگيرم و منم مثل خيلي ها ,  منطقي با اين مسئله برخورد خواهم كـــرد!

حداقل اين تسليم رو ميشد يه اسم ))  منطقي )) روش گذاشت !  كه كمتر مايه ي خجالـــــــــت باشه !!!

چند سال پيش يه روز تو اتاقم پشت كامپيوتر نشسته بودم و صداي ضبط رو بلند كرده بودم

بابام  بهم تذكر داد كه صداي ضبط رو اونقدري بكنم كه فقط خودم بشنوم !

و  منم در جواب گفتم : دوست دارم نوار رو با صداي بلند بشنوم !

الان چند سال گذشته اما الان من صداي ضبط رو اونقدري ميكنم كه فقط خودم بشنوم !

من تو اون سن و سال اونطوري ميپسنديدم . حالا ديگه نه !

حالا اگه قوي ترين ضبط ها رو بهم بدن برام فرقي نداره !

چون صداشو كم ميكنم

يه روزي وقتي خيلي كوچيك بودم شبا ميرفتم بالا پشت بوم و ستاره هارو نگاه ميكردم چشمك زدن هر كدام برام معني خاصي داشت .

براي هر كدوم از اون ستاره ها اسم گذاشته بودم. همشونو دوست داشتم.

اما دلم براي اونايي كه كم نور بودن ميسوخت ! فكر ميكردم بچه ترن !

دلم ميخواست يه جوري ميشد كه ميرفتم رو هوا و چند تا دونه از اين ستاره ها رو ور ميداشتم و مي آوردم پائين و ميذاشتم تو اتاقم !

خيلي قشنگ بودن . با خودم ميگفتم اگه يه شب رفتم تو آسمون و چند تا از اين ستاره ها ور داشتم . حتمآ يه خرده ابرم  ور ميدارم كه ستاره ها رو بذارم روش كه خراب نشن !!!

دنيايي بود بچگي !

پر از واقعيت هاي دروغي و دروغ هاي واقعي ! يه بچه ي معصوم و شيطون ! يا يك شيطون كوچولوي معصوم  !

حساب ميكردم تو هر جيبم چند تا ستاره جا ميگيره !

باهاشون ميتونستم هزار تا چيز بسازم ! خيلي كيف ميدادااا !

همشون مال خودم بــود . چون  خودم ديده بودمشون !

ميخواستم گنده ها و پر نور تراشونو بچسبونم به طاق اتاقم و  اونايي كه كم نور تر و كوچيكتره با خودم موقع خواب ببرم زير پتو كه اون زير رو روشن كنن !

وقتي مدرسه رفتمو فهميدم كه هر كدوم از اين ستاره ها شايد چندين برابر كره ي زمين  خودمونه  گفتم معلم مون بيخود ميگه !

فكر ميكردم  ميخواد ورشون داره واسه خودش !!

وقتي از پدرم پرسيدم  كه معلممون راست مگه يا نه و اونم گفت كه راست ميگه ! ديگه از اون شب  به بعد  بالا پشت بوم نرفتم و ستاره ها رو نگاه نكردم ! ديگه دوستشون نداشتم !

ديگه دوستشون نداشتم تا الان !

الان دوستشون دارم و ميخوام بهشون نگاه كنم ! اما نه تنهايي  ….

الان دوستشون دارم و ميخوام بهشون نگاه كنم اما با كسي كه دوستشون  دارم و همون موقع اونم بهشون نگاه كنه !

شايد ده سال ديگه حتي  با كسي كه دوستش دارم دلم نخواد كه بريم رو پشت بوم و به همون ستاره هاي بچگي و جووني نگاه كنم !

من امروز اوني  رو ميخوام كه امروز ميخوام  !!!! فردا شايد اوني رو نخوام كه امروز ميخوام !!!

تولدم مبارک
قول دادم امروز تو روز تولدم فقط بخندم (مثل اکثر روزا )

تا حالا که خوش قول بودم       راستي تا يادم نرفته

 نمي دونين چقدر قشنگه آدم صبح تولدش با صدای ۱۰۰۰ تا SMS تولدت مبارک بیدار بشه

هوای ۴۷ درجه اهو از چه دل پذيره ! آفتابش پوستمو نوازش می کنه و خورشيدش

 توی چشمای سياه من خيره نگاه می کنه و منو شرمنده مهرش می کنه ! اين چاله چوله

 های خيابونای اهواز چه شوخ طبع هستند ، مخصوصا وقتی که مچ پای آدمو گاز می گيرند

! چقدر صدای بوق ماشينايی که پشت چراغ قرمز ايستادند خوش آهنگو گوش نوازه ! 

 امروز همه چی خوبه ! همه چی قشنگه ! همه چی روبراه ! چرا ؟

چون من امروز خوشحالم . خيلی خوشحالم . خيلی خيلی خيلی خوشحالم !

آره ! امروز روز خيلی خوبيه !

آخه اين چه خداييه كه از زجر دادنه بنده هاش لذت ببره  !!!
  مگه من ميخواستم بيام ؟؟؟ تو منو اوردي تو دنيا !!!!!!!
آره زندگي . . .
مرگ حقه !
پــــــــــــــــس . . . .
زندگي ناحـــــــــــق ِ !

تا یک ده ویران بود آبادی نیست . . .

تا در همه ی جهان یکی زندان هست . . .

در هیچ کجای عالم آبادی نیست !

هر روزتان نوروز

نوروزتان پیروز

مشترک گرامي

دسترسي به اين سايت امکان پذير نميباشد

 اینکه از کجا شروع می شه و تا کجا ادامه داره رو شاید هیچ کس هیچ وقت نفهمه

ولی این سختی ها تجربه هایی هستن که مثل دوران مدرسه باید گذرونده بشن تا اسم ما بشه انسان

این وسط همیشه هم آدمایی هستن که باهاشون حرف بزنی و حس کنی تنها نیستی

فکر اینکه هنوزم واسه چند نفری مهمی

هر سال در ماه فوريه در سرتاسر اروپا و امريکا ٬ عشاق و دلدادگان به مناسبت روز خاصی به اسم ولنتاين به هم هديه ميدن .
ميدونيد علتش چيه ؟ ولنتاين در لغت به معنای معشوق و محبوب هست که تازگی بين جوونای ايرانی هم رواج پيدا کرده . اين فرصت خوبيه برای اينکه اجازه نديم عشقمون کمرنگ بشه 

ولنتاين  همه مبارک !

کی رو انتخاب میکنی؟

(( به شرط اینکه کسی رو که دوسش داری  ازت متنفر باشه   ))

آقا موشه- عاشقم عاشق بي دلم من !
خاله سوسکه - كدوم دل ؟
آقا موشه- همون دل كه پر از اميده !
خاله سوسکه -  اميد كجاست ؟
آقا موشه-  بر آب ‍ِ ؟
خاله سوسکه -  كدوم آب ؟
آقا موشه-  همون آب كه از چشم اومد !
خاله سوسکه -  دلت چي شد ؟
آقا موشه-  فنا شد ! فناي اون (( چشا‌)) شد !
خاله سوسکه -كدوم چشم  ؟
آقا موشه-  همون چشم كه خواب اوردش !
خاله سوسکه -  كدوم خواب ؟
آقا موشه- خوابي كه ازم فرار كرد !
خاله سوسکه - كجا رفت ؟
آقا موشه-  تو رويا !
خاله سوسکه - رويا كجاست ؟
آقا موشه- بر آبه !
خاله سوسکه - كدوم آب ؟
آقا موشه- همون آب كه از چشم اومد.  همون  چشم    كه  غرق خونه .   همون  خون كه از دلم رفت .  همون دل كه زخمه زخمه . همون  زخم كه تو صدامه . صدايي كه تو گلومه .  گلويي كه پر بغضه . بغضي كه رو لباته . همون لب كه سرخ سرخه . سرخي كه چون شرابه . شرابي  كه تو چشاته . همون چشم كه مسته مسته .........................

(( شهر قصه ))

انگیزه های خوب میخواد . . . !

حرفهات مثل پتک میخوره تو سرم......

سرمای توی اتاق زیاده شایدم گرمای وجود من کم شده......

قهوه م تلخه درست مثل حرفهای تو.....

هیچ کس نیست......

از تنها بودن نمی ترسم اما دلهره ی تنها موندن تمام وجودم رو پر کرده......

دوستیمون مثل یه پاکت سیگار بود.....

تموم شد....

تمام اتاق پر شده از دود ......دارم خفه میشم.....

نمی دونم از دود سیگاره یا از حرفهایی است که تو گلوم مونده.....

نمی دونم این اشکا واس چی دارن میان پایین.............

نه................دوست ندارم.........

گرمای وجودم رسیده به زیر صفر.......میرم تو حیاط با سیگار و دفتر....

داره بارون میاد !

( من سیگاری نیستم ! فقط خواستم متنم بهتر شه ! )

امسال دلم ماهها و روزها و ساعت ها و دقیقه ها و ثانیه ها شکست و تنها بودم !

یه شب که ستاره ها برای خودشون جشن گرفته بودن و من از پنجره ی اتاقم داشتم به بیرون نگاه می کردم یکی از ستاره ها اومد پیشم و به من گفت : امشب جشن ستاره هاست هر آرزویی داری براورده می شه. من اون شب هر چی فکر کردم نتونستم به ستاره آرزوم رو بگم اون شب جشن ستاره ها تموم شد ولی من هنوز تو فکر آرزو بودم توی ذهنم دنبال آرزو می گشتم اما هر چی گشتم من آرزوئی نداشتم ولی نمی دونم چرا داشتم دنبالش می گشتم شاید آرزومو گم کرده بودم ..... اونقدر فکر کردم تا بالاخره آرزومو توی صندوقچه ای توی زیر زمین قلبم پیدا کردم آرزوی من این بود که از تنهائی در بیام این بار با آرزوئی که داشتم رفتم کنار پنجره نشستم ولی از جشن ستاره ها خبری نبود انگار ستاره ها دیگه خوشحال نبودن که بخوان جشن بگیرن هر شب کنار پنجره نشستم ولی نه از اون ستاره خبری بود نه از جشن ستاره ها خیلی دلم گرفت با خودم گفتم : حالا که ستاره ها جشن ندارن کاشکی حداقل اون ستاره بیاد تا باهاش حرف بزنم.هر شب می رفتم کنار پنجره اما از ستاره خبری نبود که نبود تا اینکه یه شب اومد بهش گفتم : تا حالا کجا بودی خیلی وقت منتظرت هستم .گفت : من هر شب تو رو می دیدم که می اومدی کنار پنجره. گفتم : ستاره من حالا یه آرزو دارم .گفت : آرزوتو بگو .گفتم: کسی رو می خوام مثل خودم تنها باشه و راز تنهائی رو بدونه .گفت: من نمی تونم آرزوتو بر آورده کنم فقط می تونم بگم توی این دنیا آ دم تنها زیاد ولی همشون به درد نمی خورن تو باید خودت بگردی و هم درد خودت رو پیدا کنی.با نشستن کنار پنجره و غصه خوردن کاری رو از پیش نمی بری ..........به آسمون نگاه کردم ستاره راست میگفت باید جای این کارا دنبال یه نفر می گشتم .......... سرم رو بلند کردم به ستاره گفتم: از کجا باید پیدا کنم ؟ یه لبخند زد و رقت جواب سوالم رو هم نداد هر چی صداش زدم برنگشت .... وقتی رسید اون بالا برام چشمک زد معنی کارش رو نفهمیدم ... نمی دونستم کجا باید دنبال یه نفر بگردم اون شب رفتم خوابیدم اما صبح با یه روحیه تازه از خواب بلند شدم دیگه نا امید نبودم. می دونستم دارم برای یه هدفی زندگی می کنم فقط باید هدفمو پیدا می کردم گشتم و آ دمای زیادی رو پیدا کردم اما هیچ کدومشون هدف من نبودن اونا هدفشون با من فرق داشت من فقط مثل اونا تنها بودم توی این مدت که آدمای زیادی رو شناختم فهمیدم آدما همه تنها هستن و همه دنبال کسی می گردن که از تنهائی درشون بیاره ....

از دوستم شنيده بودم يه جا سراغ داره که دل شکسته رو خوب مي خرن.
آدرس اونجا رو به زحمت پيدا کردم ، تو يکي از کوچه هاي تنگ و تاريک ،
تابلو مغازه خيلي قديمي بود طوري که اصلآ معلوم نبود چي روش نوشته
فقط کلمه «قلب» و يه کلمه که تنها نصفش پيدا بود « ابد... » که اونم به هزار مصيبت
مي شد خوندش ، صاحب مغازه يه پيرمرد بود که روي يه صندلي چوبي و قديمي نشسته بود و داشت با زحمت با يه تکه نخ محکم يه قلب تيکه تيکه شده رو وصله ميزد !
واي چه قدر قلب اونجا بود !!!
با اينکه به نظر قديمي و کهنه مي اومدن اما خوني که از شکافهاي اونا بيرون مي اومد هنوز تازه بود ...
رفتم تو ...
- سلام ،
يه دل آوردم واسه فروش
پيرمرد بدون اينکه حتي نگاهي به من بندازه پرسيد :
- چند بار شکسته؟
- مگه مهمه؟
- بله، هر چي کمتر بهتر
- با اينها چيکار ميکني؟
- مگه نميبيني؟
- آره خوب ولي واسه چي اينها رو جمع ميکني؟
- بده اون دلتو ببينم چند مي ازه
قلبم و گرفتم کف دستم ... پيرمردبدون توجه به لرزش انگشتام اون وگرفت و در حال ورانداز کردنش زير لب يه چيزايي زمزمه کرد:
- اين دو تا درست ميشه، اين يکي خيلي بزرگه...
يه مرتبه سرش و آورد بالا پرسيد :
- دل خودته يا پيداش کردي؟ از کسي خريدي؟
- نه مال خودمه ، چند ميخريش؟
- قيمتي نداره.
- من اگه بخوام يکي ازت بخرم چند ميدي؟
- بستگي داره.
- به چي؟
- کدومش رو بخواي
- مثلآ اون
- فروشي نيست
- چرا؟
- عتيقست ... !
- مال کي بوده؟
- مجنون
- خب اون
- فروشي نيست
- آخه چرا مگه مال کيه؟
- سواد داري زيرش نوشته که ... فرهاد
- خب اون چي؟
- اون اصلآ فروشي نيست
- مال کيه؟
- مال خودمه
- حالا مال منو چند مي خري؟
- مال تو ... يه آهم نمي ارزه !
چشام از کاسه زد بيرون،آخه چرا؟
- قلبت خيلي وصله داره ...!
چند جاش هم اصلآ درست نميشه
آدم معروفي هم که نيستي
- خب نيستم ولي عــــاشق که هستم
پوزخندي زد و گفت:
- عاشق ... !
اين قلبهايي رو که ميبيني همه مال عاشقايي هست که از عشق حقيقي مردن ،
تو هنوز خيلي تا اين عشق فاصله داري ،
نه ، قلبت به دردم نمي خوره ...!
پيرمرد اين و گفت و با سردي دلم و گوشه اي گذاشت ،
دلم و بر داشتم و تو راه برگشت همش به جمله هاي آخر پيرمرد فکر ميکردم « عاشق ... ؟! اين قلبهايي رو که ميبيني همه مال عاشقهايي هست که از عشق حقيقي مردن ، ... تو هنوز خيلي تا اين عشق فاصله داري ، قلبت به دردم نمي خوره ... به دردم نمي خوره...! »
خونه که رسيدم يه راست به اتاقم رفتم و رو تختم دراز کشيدم .
قلبم هنوز توي دستام بود ... يه هو احساس کردم خيس شده ، خوب که نگاه کردم ديدم يه آب زلال مثل قطره هاي اشک داره ازش ميچکه ! تا اون روز صداي قلبم و نشنيده بودم ، بهم ميگفت : چرا مي خواي منو بفروشي؟ اصلآ تو چرا اينقدر احساساتي هستي که من و اينطوري شکننده کردي؟ مگه گناه من چي بوده که مال تو شدم؟ همه رو بهم ترجيح ميدي ، هيچ وقت به فکر من نبودي . اونجايي که بخاطر رفتن کسي که هيچ توجهي به تو نداشت من و زير پاهاش گذاشتي که نره ، اصلا به فکر من بودي ؟! تو که من و دوست نداري چه طوري انتظار داري کس ديگه من و دوست داشته باشه ؟!حتي اون پيرمرد هم واسه قلبش ارزش قائل بود و نمي خواست بفروشتش .اما تو ... !!!
ديگه نمي تونستم حرفاش و بشنوم صورتم و بي اختيار به طرفش بردم اما اون ديگه تو دستام نبود ...!
از خواب پريدم عرق کرده بودم و چشام پره اشک بود ... دستمو رو قلبم گذاشتم و مدام تکرار ميکردم ... دوسِت دارم ... دوسِت دارم ...
ديگه هيچ وقت نمي ذارم حتي يه خراش کوچيک روت بيفتـــه
نميذارم ديگه هيچ وقت زير پاي کسي له بشي نمي ذارم... نمي ذارم ...
قلبم تند تند ميزد ، طپشش اينبار چقدر برام دوست داشتني بود ، چيزي که تا اون موقع هرگز پي به ارزشش نبرده بودم ، سرم رو روي بالش گذاشتم دلم مي خواست دوباره قلبم و توي خواب ببينم تا بهش بگم چقـــــــــدر دوسش دارم .

نویسنده ی این وبلاگ به دلیل مرگ از درون قادر به نوشتن نمیباشد

برای شفای نویسنده دست به دعا بر میداریم

این عکسه نیگا کن احساس می کنم یه جای کار اشکال داره، اما کجاش؟! همه چی که درسته، فقط کلاغ دومیه یه کمی چاقه، پراش هم یه کمی رنگ پریدس، همچین بگی نگی چند تا جوش گنده رو سر و پشت و سینش هم داره، اما اینا نشد، اون یه اشکال اساسی داره، این ایرادو احساس میکنم ولی نمی تونم بفهمم..؟!؟؟؟؟

آهان..... نه اینم نیست..

حالا بی خیال، ولی چه حالی می کنن این دوتا ها... باهم رفیقنو پروازم می کنن نیگا کن

ببین اون کلاغ چاقه چه جوری داره از ته دل می خنده و حال می کنه...کلاغ لاغرم داره با خوشحالی اونو نیگا میکنه انگار خیلی دوستن با هم..خوش به حالشون...کاشکی منم یه دوست مث اون داشتم...فقط یه کمی باید بیشتر مراقب سلامتیش باشه دندوناشو بیشتر مسواک کنه که مث این نشه...     آهان!!!! فهمیدم فهمیدم اشکال کار کجاس..   آخر خودم جوابشو پیدا کردم اگه گفتی؟!!

اون کلاغ چاغه  به جای دو تا بال چار تا بال داره.